I Zwicky 18 – karłowata galaktyka nieregularna położona w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy. Znajduje się w odległości 59 milionów lat świetlnych od Ziemi, a rozciąga na obszarze 3000 lat świetlnych. Została odkryta w Obserwatorium Palomar, a jej nazwa katalogowa pochodzi od pracującego tam szwajcarskiego astronoma Fritza Zwicky'ego zajmującego się badaniami galaktyk z katalogu zawierającego 30 000 pobliskich obiektów nieba północnego.
Przez długi czas galaktyka I Zwicky 18 była uważana za najmłodszą znaną galaktykę. Astronomowie szacowali wiek najstarszych gwiazd tej galaktyki na 500 milionów lat, co jest niewielkim ułamkiem w porównaniu do wieku Drogi Mlecznej wynoszącego około 12 miliardów lat. Galaktyki podobne do I Zwicky 18 są typowe wśród znajdowanych we wczesnym Wszechświecie. Uważano więc, że obiekt ten przez większą część rozwoju galaktyki pozostawał w stanie embrionalnym jako chłodna gazowa chmura pierwotnego wodoru i helu. Galaktyka ta zawiera tylko śladowe ilości pierwiastków cięższych jak węgiel, azot i tlen. Również jej mała odległość, szacowana na 45 milionów lat świetlnych była zaskoczeniem, gdyż według założeń kosmologicznych galaktyki tego typu powinny znajdować się na skraju obserwowanego Wszechświata.