Janusz Wróblewski z „Polityki” chwalił reżysera, „że decydując się na realizację staroświeckiego melodramatu w stylu Doktora Żywago zaprzeczył popularnemu w świecie stereotypowi Polaka rusofoba”.
Ewa Mazierska w analizie Małej Moskwy zauważyła, że w filmie Krzystka „praktycznie wszyscy zwykli ludzie, w tym żołnierze rosyjscy stacjonujący w Polsce, są ofiarami bolszewizmu”. Ów sympatyczny stosunek do zwykłych Rosjan wynikał zdaniem Mazierskiej z wymogów polsko-rosyjskiej koprodukcji. Podążając tropem Sobolewskiego, Natasza Korczarowska-Różycka pisała, że w Małej Moskwie „granica dzieląca swoich od obcych została [...] wyraźnie upłciowiona i useksualniona: to, co narodowe i swojskie, wiąże się z heroizmem, męskością i płodnością, która jest znakiem siły i władzy, obcość natomiast wyrażona zostaje poprzez bezpłodność i bierność”.
Nagrody +RokFestiwal/organizatorNagrodaOdbiorca 2008 Festiwal Polskich Filmów FabularnychZłote Lwy dla najlepszego filmuMała MoskwaNagroda za główną rolę kobiecąSwietłana ChodczenkowaNagroda Rady Programowej TVP Mała MoskwaNagroda Prezesa Zarządu Telewizji Polskiej 2009 Polska Akademia FilmowaOrzeł za najlepszy scenariuszWaldemar KrzystekOrzeł za najlepszą scenografięTadeusz KosarewiczOrzeł za najlepsze kostiumyMałgorzata ZacharskaOrzeł za najlepszy dźwiękPiotr Knop Michał Kosterkiewicz