Czopki bada się w aparacie przepływowym. Jego główna część – komora przepływowa – składa się z dwóch podłużnych naczyń, połączonych wąską rurką szklaną. Przez naczynia przepływa ze stałą szybkością płyn odbiorczy, o stałej temperaturze. Drugie naczynie jest zakończone filtrem, zatrzymującym stopione podłoże. W jednym naczyniu umieszcza się czopek, a w drugim zbiera się podłoże. Wszystkie elementy aparatu muszą mieć w czasie badania stałą temperaturę, na poziomie 37 °C (±0,5). W trakcie badania pobiera się, w określonych odstępach czasu, płyn odbiorczy przepływający przez komorę z czopkiem i oznacza w nim stężenie substancji czynnej. mały|lewo|220px|Badanie czasu deformacji czopka – zestaw na początku i na końcu badania
Oprócz badania szybkości i krzywej uwalniania substancji leczniczej z czopków (opisanego powyżej) należy wyznaczyć czas całkowitej deformacji w temperaturze 37 °C. Badanie takie przeprowadza się w aparacie składającym się ze szklanej rurki z przewężeniem, umieszczonej w wodzie o stałej temperaturze. Do rurki wlewa się 5 lub 10 ml wody, a następnie badany czopek umieszcza się w rurce tak, żeby oparł się na przewężeniu, i obciąża się go szklanym prętem. Czas deformacji mierzy się od momentu obciążenia czopka do obsunięcia się pręta do pozycji zerowej, to jest takiej, jakby pręt włożony był do pustej rurki.