Wychowany w kalwinizmie, został jednak wysłany za granicę pod opieką lwowskiego kanonika i proboszcza rohatyńskiego ks. Perlickiego, gdzie 27 września 1585 immatrykulował się na jezuickim Uniwersytecie w Ingolstadt. W 1585 to doprowadziło do jego konwersji na katolicyzm, którego stał się fanatycznym wyznawcą. Konwersja zjednała mu także łaskę króla Zygmunta III Wazy, który faworyzował nawracających się na katolicyzm magantów.

Odziedziczył po ojcu męstwo. Po powrocie ze studiów, walczył z Tatarami i Wołochami, z Turkami na Węgrzech.

Wielokrotnie posłował do dwóch sułtanów tureckich. Brał udział w wyprawie pod Oczaków. W 1600 roku był posłem na sejmAndrzej Radman, Marek Ferenc. Rejestr senatorów i posłów na sejmie walnym warszawskim 9 lutego - 21 marca 1600 r. w: „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego”. MCCLXVII – 2004, Prace Historyczne, z. 131, s. 99.. Był deputatem na Trybunał Główny Koronny.

Oprócz starostwa czerwonogrodzkiego i sokalskiego otrzymał w 1605 r. urząd wojewody podolskiego. W czasie rokoszu Zebrzydowskiego stanął po stronie króla. Wielokrotnie w czasie swojego życia wchodził w konflikt z innymi magnatami, m.in.