Socjologia muzyki – dyscyplina badawcza z pogranicza muzykologii i socjologii, której zainteresowanie skupia się na związkach muzyki z wszelkimi aspektami życia społecznego (grupowego).
Spostrzeżenia typu socjologicznego odnajdujemy w pracach dawniejszych filozofów czy historyków muzyki. Jako samodzielna dziedzina, socjologia muzyki rozwinęła się dopiero w pierwszej połowie XX wieku. Za jej początek można uznać publikację dzieła Maxa Webera Die rationalen und soziologischen Grundlagen der Musik (1921, napisaną w 1911 roku). Jednakże eseje na temat socjologii muzyki pisali inni klasycy: Georg Simmel czy Alfred Schütz. Inne znane pozycje z tej dziedziny to: Music and Society: England and the European Tradition (1946) Wilfrida Mellersa, Grundprobleme der Musiksoziologie (1952) Kurta Blaukopfa czy The Sociology of Music (1963) Alphonsa Silbermanna. Wyjątkowo wpływowe okazały się publikacje Theodora Adorno, Filozofia nowej muzyki (niem. Philosophie der neuen Musik, wyd. niem. 1949, wyd. pol. 1974), Einleitung in die Musiksoziologie (wyd. niem.