Panowanie Sawlu wstąpił na tron Paganu w marcu 1078 roku po śmierci w tajemniczych okolicznościach jego ojca – Anawrahty. Gdy został królem poślubił mońską żonę swojego ojca Manisandę (Khin U) i uczynił ją główną królowąHmannan Vol.1 2003: 274.. Do zarządzania mońskimi ziemiami na południu wyznaczył zaufanego przyjaciela z dzieciństwa Yamankana, który był rodowitym Monem. Administrację Górnej Birmy powierzył, za namową Shin Arahana, przywołanemu z niechęcią Kyanzittcie, który został wcześniej wygnany przez Anawrahtę za wdanie się w romans z Manisandą. Jednak wkrótce sam Sawlu musiał ponownie wygnać Kyanzitthę (tym razem do Dala nieopodal Rangunu), gdyż ten odnowił swój związek z królowąHarvey 1925: 34–36..
Bunt Monów Jako gubernator Pegu, Yamankan nadal odwiedzał Sawlu w Paganie(Htin Aung 1967: 38): imię Yamankan (dosłownie: Ślepy Mon) nie było prawdziwym imieniem gubenatora. Był to obraźliwy przydomek nadany mu pośmiertnie przez kronikarzy. Jego prawdziwe imię zostało dla historii utracone.. Wiedząc dobrze o braku doświadczenia swego przyjaciela z dzieciństwa, Yamakan zdecydował się na wzniecenie buntu. Kroniki opisują w dramatycznych słowach ostateczny rozbrat między Sawlu a Yamankanem. Grali oni w kości i Yamankan został zwycięzcą.