Panowanie Administracja Początkowy okres panowania Sithu upłynął na tłumieniu buntów, w tym zwłaszcza w regionie Taninthayi i w północnej części Arakanu. Sporządzona w języku pali inskrypcja odkryta w Mergui stanowi dowód na to, że w tym czasie Taninthayi płaciło daninę królom Paganu. W północnym Arakanie uzurpator (Kahton, książę Thetów) wypędził prawowitego następcę tronu, który uciekł do Paganu, gdzie później zmarł. Pierwsza podjęta przez Pagan próba odzyskania tronu dla prawowitego następcy (Letya Min Nana)–inwazja połączonych sił morskich i lądowych–nie powiodła się, jednak za drugim razem, w 1118 r., osiągnięto sukces. (Kroniki arakańskie opisują to wydarzenie jako mające miejsce w roku 1103.) Wdzięczny Letya Min Nan dokonał na cześć swojego suzerena Sithu naprawy świątyni Buddhagaya.
Sithu odbywał dalekie i rozległe podróże po swojej ziemi, wznosząc przy tym wiele budowli dla zyskania religijnej zasługi. Te pobożne pielgrzymki stanowią główny temat kronik opisujących jego panowanie. Miał on podobno dotrzeć morzem aż do Malajów na południu i do Bengalu na zachodzie. Podobnie jak jego pradziad Anawrahta, podróżował też do królestwa Nanzhao.