W 1925 roku Patria została zaliczona do rozgrywek o mistrzostwo klasy okręgowej, w której bardzo dzielnie radziła sobie remisując m.in. z Wartą Poznań 5:5. Podczas II wojny światowej działalność klubu przerwano, ale sportem zajmowała się młodzież spontanicznie, grając w piłkę na bocznych ulicach, placach i na tzw. łąkach otuskich.
Okres powojenny Po wojnie, już w połowie lipca 1945 roku, Patria dzięki staraniom Jana Tojka i Antoniego Cichego, przy pomocy Walentego Przewoźnego – ówczesnego burmistrza Buku, a także Władysława Blumki, Stefana Wróbla, Jakuba Jarmużka, Bronisława Jęcha, Franciszka Turowskiego, Henryka Walkowiaka i Władysława Gazeckiego powróciła do sportowego życia. 26 marca 1946 roku na zebraniu organizacyjnym klub reaktywował swoją działalność, a prezesem został Roman Piechowiak. Pod koniec 1946 roku Patria zgłosiła drużynę do rozgrywek POZPN. Kierownikami drużyny zostali Jan Tojek i Jakub Jarmużek, a od połowy lipca Stefan Poplewski. Zatrudniono także trenera, którym został gracz Lecha Poznań – Marciniak.