Pod innymi nazwami Zachęceni tym sukcesem konfederaci postanowili raz jeszcze wysłać rajdera na morze, ale z bliżej nieznanych powodów pod inną nazwąWedług A. Konstam (op. cit.) nazwę zmieniono z bliżej nie opisanych powodów politycznych. i innym dowództwem. Nowym dowódcą został kpt. mar. W. H. Ward, a nazwę jednostki (na pamiątkę zwycięstwa w bitwie pod Olustee na Florydzie) zmieniono na CSS „Olustee”, lecz nie jest do końca pewne, czy zmiany dokonano jeszcze w porcie czy już po wyjściu w morze.
„Olustee” przerwał blokadę Wilmington 29 października 1864 roku, ale tym razem doznał pewnych uszkodzeń pod ostrzałem z okrętów unionistów. W ciągu następnego tygodnia, grasując w okolicach przylądków zatoki Delaware, zniszczył 6 statków nieprzyjaciela, po czym musiał wracać dla uzupełnienia paliwa. I tym razem – mimo prób schwytania go przez bocznokołową kanonierkę USS „Sassacus” 6 listopada i 4 inne okręty następnego dnia, udało mu się 7 listopada bezpiecznie dotrzeć do Wilmington.
Teraz z okrętu zdjęto działa i wysłano – jako łamacz blokady „Chaneleon” – po zaopatrzenie dla konfederackiej armii. Nowy dowódca kpt. mar. J.