pod pseudonimem „Optyk miasta Warszawy” wydał broszurę O probierzu stumiarowym do wódek i spirytusu (Warszawa, 1865).
W 1878 roku zorganizowano publiczną prezentację możliwości nowego wynalazku telefonu, łącząc przewodami zakład optyczny Pika przy ul. Niecałej z cukiernią Semadeniego w Ogrodzie SaskimMaria Ziółkowska, Skąd my to mamy?, Nasza Księgarnia, Warszawa 1975, s. 69–71..
Jakub Pik zmarł 11 stycznia 1897 roku w Warszawie, pochowany został na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej (kwatera 26, rząd 11)Grób Jakuba Pika w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie. Julian Tuwim napisał o nim kuplet „Staroświecki optyk”Słomczyński A. Staroświecki optyk. „Stolica" 1961 nr 25 s. 15, nr 26 s. 20 Cytat za: Polski Słownik Biograficzny.
Według Antoniego Słonimskiego pierwszą żoną Pika była ciotka Słonimskiego, po drugim mężu Sobieszczańska. Słonimski w Alfabecie wspomnień przytacza warszawską plotkę, która mówiła o rzekomym romansie pani Pikowej z będącym w Warszawie przejazdem szachem perskim;