thumb|200px|Barokowa kolumna znajdująca się na Cmentarzu Starofarnym, obecnie Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan Przysionek śmierci, także Dom dla pozornie zmarłych – niezachowany budynek wzniesiony w obrębie Cmentarza Starofarnego na Wzgórzu św. Wojciecha w Poznaniu (późniejszy Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan), ufundowany przez hrabiego Edwarda Raczyńskiego i otwarty 1 stycznia 1848 przez jego syna Rogera, już po samobójczej śmierci fundatora. Budynek był swoistą kostnicą przeznaczoną dla osób obawiających się pogrzebania żywcem w stanie letargu bądź śmierci klinicznej. Wzniesiono go w okresie szerzenia się wśród mieszkańców Poznania pogłosek o odkryciu na cmentarzu winiarskim, podczas związanych z budową poznańskiej Cytadeli ekshumacji, szczątków osób rzekomo pogrzebanych żywcem. Ze względu na brak zainteresowania fundacją budowla została rozebrana w 1852 roku.
Pogłoski o odkryciu szczątków W 1828 podczas budowy Cytadeli na Wzgórzu Winiarskim dojść miało do odkrycia specyficznych pochówków zlokalizowanych na terenie likwidowanego przez władze pruskie cmentarza parafialnego św. Leonarda, w ówcześnie stanowiących podpoznańską wieś Winiarach.