Stefan Garczyński herbu własnego (Garczyński) (ur. 1690 koło Zbąszynia, zm. 23 września 1755 tamże) – polski polityk i autor pism politycznych, wojewoda kaliski 1749-1750, wojewoda poznański 1750-1755.
Życiorys Stefan Garczyński był synem chorążego poznańskiego Damiana i Anny z Radomickich.
W szkołach na Śląsku (zapewne we Wrocławiu) zdobył wykształcenie, co miało wpływ na jego poglądy społeczno–gospodarcze. Jako zwolennik Sasów już od młodych lat brał udział w rozgrywkach politycznych ze stronnikami Stanisława Leszczyńskiego. Walczył pod Kaliszem w 1706, a wkrótce w randze kapitana brał udział 21 marca 1708 w bitwie pod Koniecpolem. W 1709 po śmierci ojca zajął się gospodarowaniem w swych majątkach oraz zaczął działać w administracji cywilnej. W 1713 i 1714 jako marszałek na sejmikach ziemskich szybko zdobył zaufanie wielkopolskiej szlachty. Zachowując sympatię do dworu saskich Wettynów, starał się jednak stać na uboczu walki politycznej, co pomogło mu w dalszej karierze. Od grudnia 1717 chorąży wschowski, który był angażowany do rozmaitych misji dyplomatycznych, m.in. brał udział w komisji do układów z Prusami w związku z wykupem starostwa drahimskiego i obwodu elbląskiego.