w 1838 strzałem z pistoletu poważnie uszkodził jej lewe płuco.
W 1833 r. Tristan udała się do Peru, by dochodzić praw do majątku po swoim ojcu. Mimo serdecznego przyjęcia przez jego rodzinę, jej roszczenia zostały odrzucone, gdyż uważano ją za dziecko z związku pozamałżeńskiego. Stryj przyznał jej jednak rentę. Po powrocie do Francji Tristan wydała dziennik „Wędrówki pariaski”. Zaangażowała się w ruch robotniczy i walkę o prawa kobiet. Po podróży do Anglii opublikowała Spacery po Londynie (1840) poświęcone Mary Wollstonecraft. Następnie podjęła starania na rzecz zrzeszania francuskich robotnic w organizacjach pracowniczych. W tym celu odbyła dłuższą podróż po Francji. W czasie jej trwania w 1843 r. opublikowała swoją najważniejszą książkę – Unię robotniczą. Przedstawiła w niej swoje poglądy na funkcjonowanie organizacji pracowniczych, ze szczególnym uwzględnieniem roli kobiet, oraz dokonała analizy położenia ekonomicznego i społecznego kobiet we Francji.
W 1844 r. zmarła przedwcześnie na tyfus, została pochowana na cmentarzu de la Chartreuse.