Niezależnie od działalności artystycznej do 1960 pełnił służbę w ministerstwie obrony, awansując do stopnia podpułkownika.
W latach 1966–1969 był członkiem prezydium Ligi Pisarzy i Artystów Albanii. We władzach Związku pozostał aż do 1991. Był także członkiem Rady Artystycznej przy Narodowej Galerii Sztuki w Tiranie. W latach 1970–1982 pracował jako wykładowca w Instytucie Sztuk Pięknych.
Od roku 1967 jego prace prezentowano regularnie na wystawach malarstwa albańskiego. Jego dzieła eksponowano także na wystawach sztuki albańskiej we Włoszech, Francji, Grecji, Austrii i w Chinach. Większość dzieł Haxhiu stanowiły obrazy batalistyczne, nawiązujące do okresu II wojny światowej. Tego typu twórczość popularyzowano w czasopismach, które przy okazji kolejnych rocznic chętnie odwoływały się do obrazów namalowanych przez Haxhiu, a także w podręcznikach szkolnych, w których stanowiły podstawowy materiał ilustracyjny.
Za swoją twórczość otrzymał tytuł Zasłużonego Malarza (alb. Piktor i Merituar). Imię Haxhiu nosi jedna z ulic w centrum Tirany. W 2014 w Tiranie odsłonięto pośmiertną wystawę prac artysty, którą otworzyła jego córka Arjana Maçi Haxhiu.