Tematyka, wymowa Nie jest wiadome, jaka gra karciana jest treścią obu dzieł La Toura. Poker w obecnym znaczeniu wówczas nie był jeszcze znany. We Francji za czasów Ludwika XV powszechna była gra siedemdziesiąt cztery, będąca prekursorem blackjacka. Obraz poświadcza, iż metryka karcianych gier hazardowych sięga czasów wcześniejszych.
Obie wersje Oszusta wystawiają malarzowi dobre świadectwo znajomości tenebryzmu – powszechnej w XVII wieku odmiany chiaroscuro, którego tradycja nawiązuje do twórczości Caravaggia. Twórca ten podejmował w malarstwie również temat oszustwa (Grający w karty z 1597).
Ponadto Oszusta charakteryzuje specyficzna rodzajowość z uwzględnieniem negacji moralnych niepoprawności. Wątek ten znany jest także w innym dziele La Toura, zatytułowanym Wróżka. Obraz wskazuje bowiem na niebezpieczeństwo, jakie niosą za sobą: gra, obecność kobiet i wino. Przypuszcza się, że Oszust może być ilustracją do przypowieści o synu marnotrawnym; przegrywający młodzieniec miałby ewokować syna marnotrawnego, przegrywającego i zaprzedającego swoją duszę.
Galeria