W latach dziewięćdziesiątych zrezygnowano z transmisji mowy.
Architektura systemu posiada strukturę hierarchiczną, która może obejmować do 6 poziomów węzłów sieciowych. Na najniższym poziomie znajduje się stacja bazowa. Na wyższych poziomach są zaś lokalne i regionalne centrale. Komórki które pokrywa dana centrala tworzą podsieć. Każda podsieć używa 10-30 par częstotliwości radiowych natomiast stacje bazowe wykorzystują od 1 do 4 par częstotliwości.
W sieci Mobitex każdy terminal posiada własny abonament. Za pomocą sieci możliwa jest komunikacja terminali ruchomych i stałych przy pomocy głównego komputera. Subskrypcja osobista polega na używaniu własnego hasła oraz osobistego numeru dostępu. Dzięki wyżej wymienionemu rozwiązaniu abonament nie jest przypisany do terminala. Możliwy jest również abonament grupowy służący do odbioru wiadomości grupowych.
Stacje bazowe podłączone są za pomocą linii telefonicznej z użyciem protokołu transmisji pakietowej X.25 lub HDLC. W podobny sposób podłączone są centrale lokalne z centralami regionalnymi.