Chimalpopoca (1397 – 1426/1427) – władca Tenochtitlánu, trzeci tlatoani (władca) Azteków (Méxicas) (1417 - 1427). Jego imię w języku nahuatl znaczy "Dymiąca Tarcza". Urodził się w Tenochtitlánie. Przyjęto, że jego ojcem był Huitzilíhuitl, natomiast matką Mahuehxochtzin z Azcapotzalco, córka tepaneckiego władcy Tezozomoca. Nie do końca jednak jasno udokumentowane jest pochodzenie tego władcy. Niektóre źródła mówią, że był on synem Huitzilihuitla, swojego poprzednika. Z innych natomiast wynika że był synem raczej Acamapichtli, będąc tym samym bratem Huitzilihuitla. Misjonarz Gerónimo de Mendieta w swojej Historia eclesiástica indiana, odnotowuje niezgodność i bazując na azteckim systemie sukcesji tronu, dochodzi do konkluzji, że Huitzilihuitl, Chimalpopoca i Itzcoatl (następca Chimalpopoci) musieli być braćmi. Trzy wersje drzewa rodziny pierwszych azteckich władców:
Chimalpopoca już w 1415 roku zaczął przejmować panowanie nad Tenochtitlánem od swego ojca, natomiast koronowany został w 1417. Wówczas też najwyższy kapłan Tlacaelel, który był pod względem hierarchii drugą osobą w państwie, został pierwszym cihuacoatl, odpowiedzialnym za skarb publiczny i wymiar sprawiedliwości w imperium.