Li Yuanhong (ur. 19 października 1864, zm. 3 czerwca 1928) – chiński wojskowy i polityk.
Pochodził z Huangpi w prowincji Hubei, jego ojciec był weteranem powstania tajpingów. W 1889 roku ukończył akademię morską w Tianjinie. Jako dowódca krążownika brał udział w wojnie chińsko-japońskiej (1894–1895). Po jej zakończeniu przeniósł się do wojsk lądowych i został dowódcą garnizonu w Hankou.
Po wybuchu powstania w Wuchangu (październik 1911) został zmuszony przez rewolucjonistów do objęcia jego dowództwa i objęcia stanowiska wojskowego gubernatora prowincji Hubei.
1 stycznia 1912 został wiceprezydentem proklamowanej w Nankinie Republiki Chińskiej. Pełnił tę funkcję aż do śmierci Yuan Shikaia. W tym okresie zaczął aktywnie udzielać się w polityce. Był jednym z najbardziej oddanych sojuszników Yuana i najzacieklejszych przeciwników Sun Jat-sena.