Droga do Middelharnis (niderl. Het laantje van Middelharnis) – obraz olejny holenderskiego malarza-pejzażysty doby baroku Meinderta Hobbemy, uważany za najważniejsze dzieło malarza i czołowy przykład holenderskiego malarstwa krajobrazowego, namalowany w 1689. Od 1871 znajduje się w zbiorach National Gallery w Londynie.
Opis Obraz przedstawia wiejski krajobraz ze sztafażem. Kompozycja jest podzielona na kilka planów. Zgodnie z holenderską tradycją malarstwa pejzażowego, niebo zajmuje przeważającą część obrazu; sfera ziemska zajmuje mniej więcej 1/4 kompozycji. Niebo jest częściowo przysłonięte kłębiastymi chmurami. Linię horyzontu przysłania wiejska zabudowa, skupiona wokół kościoła, którego wysoka wieża góruje ponad krytymi czerwoną dachówką domami. Tytułowa wioska została ukazana w dalszym planie. Poprzedzają ją rozległe pola uprawne z grupami drzew, rozproszonymi w kilku miejscach. Pole przecina droga, ukazana niemalże na osi obrazu. Jej prawa odnoga prowadzi do gospodarstwa, w którym znajduje się duży dom i dwie rozmawiające osoby. Na pierwszym planie po prawej stronie widoczna jest kobieta, zbierająca winogrona. Ponadto pośrodku głównej drogi, obok odnogi, widoczny jest spacerujący mężczyzna z psem.