Josef Bohuslav Foerster (ur. 30 grudnia 1859 w Pradze, zm. 29 maja 1951 Novym Vestcu) – czeski kompozytor i pedagog.

Życiorys W latach 1879–1882 uczył się w Praskiej Szkole Organowej. Pełnił funkcję organisty w kościele św. Wojciecha na Nowym Mieście (1882–1888) i chórmistrza w kościele Matki Bożej Śnieżnej (1889–1894). Pisywał krytyki muzyczne do praskiej gazety Národní listy. W 1888 roku poślubił sopranistkę Bertę Lautererovą (1869–1936). W 1893 roku wyjechał do Hamburga, gdzie uczył muzyki i pisał artykuły do Hamburger Freie Presse i Hamburger Nachrichten, a od 1901 roku prowadził klasę fortepianu w konserwatorium hamburskim. Poznał wówczas Gustava Mahlera. W 1903 roku przeprowadził się wraz z żoną do Wiednia, gdzie wykładał kompozycję w Neues Konservatorium i pisał do Die Zeit. W 1918 roku wrócił do Pragi. Uczył kompozycji w Konserwatorium Praskim (1919–1931) i na Uniwersytecie Karola (1920–1936). W latach 1931–1939 był prezesem České akademie věd a umění. W 1945 roku otrzymał tytuł artysty narodowego.

Opublikował kilka esejów, a także szczegółową autobiografię (Praga 1929–1947).