Budynek ten przetrwał II wojnę światową i dziś jest siedzibą klubu sportowego Gwardia Wrocław.
Jeżdżące po Wrocławiu od 1877 tramwaje konne nie kursowały ulicą Krupniczą, ale pierwsza wrocławska linia tramwaju elektrycznego, uruchomiona w 1893, wiodła z Grabiszyna przez Krupniczą do placu Solnego i potem do Rakowca. Na przełomie XIX i XX wieku ulica Krupnicza została poszerzona kosztem pierzei wschodniej (parzystej), na której znalazły swoje miejsce nowe domy handlowe. M.in. budynek nr 2–4, narożny z Carlsstraße (dzisiejszą Kazimierza Wielkiego), przebudowany został w 1902 przez Leo Schlesingera na dom handlowy. W tym samym czasie, na miejscu kamienic na posesjach nr 6–8 należących do papiernika i drukarza Theodora Wiskotta, żydowscy architekci Paul i Richard Ehrlichowie wznieśli dom handlowy dla kupca Hamburgera. Do roku 1900 w kamienicy nr 12 istniała siedziba gminy żydowskiej i szkoła.
Przy ul. Krupniczej zlokalizowany był pod koniec XIX wieku klub szachowy, który często odwiedzał m.in. studiujący w latach 1891–1892 na wrocławskim Uniwersytecie Ignacy Chrzanowski (późniejszy historyk literatury polskiej).