1 grudnia 1942 został mianowany norweskim attaché wojskowym w Stanach Zjednoczonych, ale funkcji nie zdążył objąć, gdyż 19 grudnia popełnił w napadzie depresji samobójstwo wystrzałem z pistoletu w serce (urząd attaché wojskowego pełnili na ogół majorowie czy najwyżej pułkownicy, a więc Fleischer czuł się zawiedziony i obrażony).
Po wyzwoleniu Norwegii w roku 1945 prochy generała przewieziono do ojczyzny i pochowano na cmentarzu Chrystusa Zbawiciela w północnej dzielnicy Oslo. W pogrzebie wzięli udział król Haakon VII i następca tronu Olaf, przedstawiciele sprawującej wówczas władzę w Norwegii socjaldemokracji na uroczystość nie przybyli.
Oprócz Virtuti Militari generał Fleischer posiadał inne wysokie odznaczenia wojenne, m.in. brytyjski Order Łaźni (komandorię)., francuski Croix de Guerre oraz norweski Krzyż Wojenny.
Przypisy
Bibliografia Torkel Hovland, General Carl Gustav Fleischer, storhet och fall, Oslo 2000. Felicjan Sławoj Składkowski, Nie ostatnie słowo oskarżonego, Warszawa 2003.
Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Norwescy generałowie Kategoria:Norwescy samobójcy Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym (Francja) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym (Norwegia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Uczestnicy kampanii norweskiej 1940 Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1942