Powiat łuniniecki – powiat polski funkcjonujący w latach 1920–1939. Jego siedzibą było miasto Łuniniec. W skład powiatu wchodziło 15 gmin wiejskich, 3 miasta i 3 miasteczka.
Zmiany administracyjne Powiat powstał 7 listopada 1920 pod Zarządem Terenów Przyfrontowych i Etapowych z części powiatów pińskiego (gminy: Łunin, Chotynicze, Dobrosławka, Pohost, Kożangródek, Płatnica, Stolin i Terebieżów), mozyrskiego (gminy: Czuczewicze, Łachwa, Chorsk, Dawidgródek i Berezów) i słuckiego (gminy: KruchowiczeGminę Kruhowicze wyłączono 1 kwietnia 1920 z powiatu słuckiego i włączono do powiatu baranowickiego (Dz. Urz. ZCZW z 1920 r. Nr 28, poz. 655). Brak informacji czy postanowienie to zostało zniesione, czy gminę włączono z powrotem do powiatu słuckiego, czy też zaszła pomyłka w określeniu "z powiatu słuckiego do powiatu łuninieckiego i Zaostrowicze)Dz. Urz. ZTPiE z 1920 r. Nr 3, poz. 25.
19 lutego 1921 wszedł w skład nowo utworzonego województwa poleskiego w II Rzeczypospolitej.
Na mocy traktatu ryskiego podpisanego 18 marca 1921, w skład II Rzeczypospolitej weszła także gmina Lenin z powiatu mozyrskiego, wchodząc w skład powiatu łuninickiego..