Ostatnie tygodnie życia spędził w Milanówku. Zmarł w Szpitalu św. Rocha w Warszawie 3 lipca 1944. Został pochowany na Powązkach (kwatera 51-3-15/16) 6 lipca 1944. Nabożeństwo żałobne odprawili albertyni, których był protektorem – zgodnie z życzeniem zmarłego, ceremonia miała odbyć się „na wesoło”.
Nowaczyński był dwukrotnie żonaty – z Wiktorią Gottowt (siostrą znanej aktorki dramatycznej Heleny Sulimy) oraz z Heleną Majewską primo voto Boniecką; z pierwszego małżeństwa miał córkę Marię (ur. 1 maja 1907).
Twórczość thumb|250px|Scena ze sztuki Wielki Fryderyk
Proza Małpie zwierciadło (1902) Facecje sowizdrzalskie (1903) Skotopaski sowizdrzalskie (1904) System doktora Caro. Utopia humorystyczna (1927)
Dramaty i komedie Smocze gniazdo (1905) Wielki Fryderyk (1910) Cyganeria Warszawska (1912) Komendant Paryża (1926) Wiosna narodów (1929) Komedia amerykańska (1931)
Pozostałe Studia i szkice (1901) Wizerunek Mikołaja Reja z Nagłowic (1905) Wczasy literackie (1905) Figliki sowizdrzalskie (1909) Szkice literackie (1918) Góry z piasku (1922) Pamflety (1930) Plewy i perły (1934) Słowa, słowa, słowa (1938)
Przypisy
Bibliografia Anna Kieżuń: Spór z tradycją romantyczną. O działalności pisarskiej Adolfa Nowaczyńskiego. Białystok 1993.