W liście tym, opisanym jako list oryginału do kopii, zarzucono Krajewskiemu plagiat (jest to sytuacja nietypowa dla polskiego oświecenia, w którym teksty literackie traktuje się jako powszechną i wspólną własność). Krajewski bronił się przed tymi zarzutami w tekście List Podolanki wychowanej w stanie natury do swojej przyjaciółki (1784). Jego autorstwa są być może także dwa inne teksty broniące powieści: Odpis męża Podolanki na list Sandomierzanki (1784) i Dialogi, czyli rozmowa Podolanki z jej mężem (1785). Ten ostatni tekst stanowił obronę powieściowej fikcji i gatunków romansowych, mogących stanowić źródło pożytecznych nauk. List ten zakończył spór o Podolankę.
Podolanka wobec pierwowzoru W przeciwieństwie do oryginalnej powieści Henri Josepha Du Laurensa Imirce, ou la Fille de la nature, utwór Krajewskiego nie jest jednoznacznie krytyczny wobec koncepcji wychowawczych inspirowanych Rousseau. Chociaż powieść zawiera wiele krytycznych uwag, dotyczących współczesnych zjawisk społecznych, autor zrezygnował ze szczególnie kontrowersyjnych poglądów, zawartych w oryginalne, np. z gruntownej krytyki Kościoła katolickiego.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Podolanka (wyd. 1784) w bibliotece Polona
Kategoria:Polskie powieści obyczajowe Kategoria:Polskie powieści oświeceniowe Kategoria:Powieści z 1784 Kategoria:Twórczość Michała Dymitra Krajewskiego