Jezioro to, według wierzeń, ma przechowywać nasienie samego Zaratusztry, pilnowane przez „dziewięćdziesiąt dziewięć tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt dziewięć frawaszi” (Widewdad 19.5, Jaszt 19.92, Jaszt 13.62)Boyce, s. 282. Jaszt 19, jak zauważa Boyce, łączy Astwateretę z Traetoną i innymi mitycznymi bohaterami. Jest on więc z jednej strony następcą Zaratusztry, z drugiej zaś — spadkobiercą herosów ze starożytnych eposówBoyce, s. 283.
Późniejsze teksty i tradycje W pracach w języku średnioperskim, przede wszystkim w Bundahisznie (rozdziały 33–34), zawarty jest opis trzech synów Zaratusztry, którzy będą pojawiać się na świecie przed fraszokereti w odstępach wynoszących tysiąc lat. Każdy z nich ma narodzić się z kobiety, która odbędzie kąpiel w jeziorze Kasaoja. Wszyscy trzej są określani jako saoszjanci, choć wcześniej tytuł ten przysługiwał tylko Astwaterecie. Ich zadaniem ma być podtrzymywanie aszy i wiary zaratusztriańskiej, aż do ostatecznej rozprawy z siłami drudż.