Budzowa Igła (, , ) – turnia w polskich Tatrach Wysokich. Znajduje się w długiej wschodniej grani Świnicy pomiędzy Buczynowymi Czubami (ok. 2125 m), od których oddzielona jest Przełęczą Nowickiego (2105 m), a Wielką Buczynową Turnią (2184 m), od której oddziela ją Budzowa Przełączka (ok. 2125 m). Budzowa Igła jest najwyższym z kilku skalnych zębów w grani opadającej w Wielkiej Buczynowej Turni na Przełęcz Nowickiego, jest też wśród nich najsmuklejsza. Tuż obok niej prowadzi Orla Perć, jednak ze szlaku tego jest prawie niezauważalna; z większej odległości zlewa się ze skałami, z bliska przesłania ją niewielka kopka.
Jest to niewysoka, ale wyraźnie wyodrębniona, śmiało zarysowana turnia. Przez długi czas jednak były problemy z jej umiejscowieniem. Za Budzową Igłę brany był znajdujący się w tej samej grani prostokątny ząb po jej zachodniej stronie, który przy doosiowym widoku spod uskoku ma postać spiczastej i ostro zarysowanej iglicy. Z daleka z niektórych miejsc Budzowa Igła jest łatwo rozpoznawalna, z bliska natomiast trudno ustalić, który ze skalnych zębów jest nią. Już Stanisław Groński interpretując opis W.H. Paryskiego pisał: Z Budzową Igłą jest coś nie w porządku i podał inne niż u Paryskiego jej położenie.