Gerard van Spaendonck (ur. 22 marca 1746 w Tilburgu, zm. 11 maja 1822 w Paryżu) – malarz i grafik pochodzenia holenderskiego, znany głównie z ilustracji botanicznych. Był starszym bratem Cornelisa van Spaendoncka.
Studiował w Antwerpii u malarza dekoracyjnego Guillaume’a-Jacques’a Herreynsa (1743–1827), w 1769 przeniósł się na stałe do Paryża, gdzie został zatrudniony w 1774 jako miniaturzysta na dworze Ludwika XVI. Debiutował w paryskim Salonie w 1777, a w 1780 został profesorem w Jardin des Plantes. W 1781 został wybrany na członka Académie des Beaux-Arts, w 1795 został członkiem założycielem Institut de France. Artystę uhonorowano w 1804 Legią Honorową, a w następnym roku Napoleon Bonaparte nadał mu szlachectwo. Zmarł w Paryżu w 1822, pochowany został na cmentarzu Père-Lachaise.