Józef Beck, który stał na czele dyplomacji polskiej, miał poważne zastrzeżenia co do paktu. Wysuwał pretensje do Czechosłowacji w związku ze sprawą Śląska Cieszyńskiego. Ponadto chciał znormalizować stosunki z Niemcami, z którymi właśnie podpisał deklarację o niestosowaniu przemocy. Niemcy też nieprzychylnie odnosiły się do paktu, gdyż ich polityka w 1934 zbliżała się do Włoch (por. pakt czterech)W 1933 ZSRR zawarł układ również z Włochami (Italy and Union of Soviet Socialist Republics - Pact of Friendship, Non-Aggression and Neutrality. Signed at Rome, September 2nd, 1933).
Wrogo nastawiony wobec Niemiec Louis Barthou zginął w zamachu na króla Jugosławii Aleksandra I w Marsylii 9 października 1934. Jego następcy uprawiali politykę appeasementu wobec III RzeszyJan Palmowski Słownik najnowszej historii świata 1900–2007, wyd. 2008, tom 1, s. 76. Choć idea paktu wschodniego została pogrzebana, Francja kontynuowała rozmowy z ZSRR, zakończone 2 maja 1935 podpisaniem układu o wzajemnej pomocyTreaty of Mutual Assistance between the French Republic and the Union of Soviet Socialist Republics, Signed at Paris, May 2nd, 1935. Został on ratyfikowany przez Francję 27 lutego 1936 r. (Hitler uznał to za pretekst do remilitaryzacji Nadrenii).