Regina Liliental, z domu Eiger (ur. 24 listopada 1875 w Zawichoście, zm. 4 grudnia 1924 w Warszawie) – polska etnografka, publicystka i tłumaczka żydowskiego pochodzenia. Pionierka badań nad literaturą ludową i obrzędowością żydowską.
Życiorys Urodziła się 24 listopada 1875 roku w Zawichoście, w częściowo spolonizowanej rodzinie żydowskiej jako Gitla Eiger, córka Moszego i Blimy Fajgi z Halpernów. Jej prapradziadkiem był talmudysta Akiwa Eger. Kształciła się w progimnazjum żeńskim w Sandomierzu (1884–1888), gdzie zaczęła się posługiwać imieniem Regina.
Po wyjściu za mąż w 1896 roku za Nuchima (Natana) Lilientala przeprowadziła się do Warszawy. Choć jako etnograf nie posiadała z początku formalnego wykształcenia, uzupełniła edukację na Uniwersytecie Latającym. Wykłady z etnologii Ludwika Krzywickiego zainspirowały ją do podjęcia własnych, pionierskich badań etnograficznych żydowskiej obrzędowości i kultury ludowej. Znajomość języków żydowskich i wyniesiona z domu wiedza na temat judaizmu sprawiły, że interesujące ją zagadnienia zgłębiała i przedstawiała z wyczuciem i swobodą niedostępnymi innym polskim badaczom. Współpracowała z czasopismami „Wisła” i „Lud”, publikując w nich swoje pierwsze prace, m.in.