Wojna Dummera () – konflikt kolonialny pomiędzy Brytyjczykami i Indianami w Ameryce Północnej toczony w latach 1722–1727. Rejonem walk były północno-wschodnie rejony kontynentu amerykańskiego. Swoją nazwę wywodzi od nazwiska gubernatora Williama Dummerra z Massachusetts, którego nazwiskiem nazwano także wybudowany w roku 1724 Fort w Vermont.
Przebieg konfliktu W roku 1717 na ziemiach północnej Nowej Anglii powstały liczne siedliska osadników brytyjskich, którzy coraz częściej wdzierali się na terytoria indiańskie. Wielu francuskich misjonarzy stanęło w obronie praw miejscowych Indian, zagrzewając plemiona Abenaków do walki o odzyskanie zajętych ziem. Prym wśród Indian wiódł przywódca jezuitów pastor Sébastien Rasles. Toczone w latach 1717 i 1719 rozmowy pomiędzy Brytyjczykami a Abenakami nie doprowadziły do rozwiązania problemu, a kolejne zatargi tylko zaostrzyły sytuację. W roku 1722 gubernator Samuel Shuttle wypowiedział wojnę Abenakom, która przeszła do historii pod kilkoma nazwami (wojna Dummera, wojna Locka czy wojna Raslesa).