Dalekie pawilony () – czterotomowa angielska powieść historyczna pióra Mary Margaret Kaye z 1978 roku, której akcja dzieje się Indiach w latach 1852–1879. Autorka podejmuje w niej zagadnienie przeżyć człowieka o podwójnej naturze.
Tom pierwszy Główny bohater, Ashton Pelham-Martyn, syn angielskiego lingwisty i etnologa, zostaje wcześnie osierocony. Induska Sita pełniąca rolę niańki zabiera pięcioletniego chłopca do Delhi, by znajomi jego ojca odesłali go do rodziny w Anglii. Jednak na miejscu okazuje się, że na skutek powstania Sipajów (1857 r.) wszyscy Europejczycy, jeśli nie uciekli, to zostali zabici przez rebeliantów bez względu na wiek i płeć. W takiej sytuacji Sita w obawie o życie podopiecznego postanawia wychować go jak swoje dziecko (jest to łatwe, ponieważ ma on ciemne włosy i karnację) i nadaje mu imię Ashok, przy czym nie niszczy dokumentów świadczących o jego prawdziwym pochodzeniu.