W roku 323 flota Konstantyna Wielkiego pod dowództwem jego syna Kryspusa pokonała tu liczniejszą flotę Licyniusza. 18 września 324 roku rozegrała się pod murami Chryzopola krwawa bitwa lądowa pomiędzy tymi samymi przeciwnikami. Zwyciężył w niej Konstantyn i dzięki temu objął on władzę nad całym cesarstwem.
Kolejna istotna bitwa rozegrała się tu w 988 roku. Cesarz Bazyli II Bułgarobójca rozgromił w niej uzurpatora Bardasa Fokasa (bitwa pod Chryzopolem).
Strategiczne znaczenie miasta potwierdza fakt, iż na przestrzeni wieków stacjonowali tu liczni wrogowie cesarstwa, sposobiąc się do ataku na stolicę – Konstantynopol. W VII wieku postąpili tak Persowie i Arabowie, natomiast w 1203 uczestnicy niesławnej IV krucjaty. Do ataku na stolicę przygotowywali się tutaj również liczni uzurpatorzy.
Miasto stanowiło istotny element systemu obrony Konstantynopola od strony morza. Między innymi na wyspie, koło przylądka Damalis, znajdowała się twierdza Arkla, obecnie znana jako Wieża Leandra, z której w XII wieku cesarz Manuel I Komnen przeprowadził, pomiędzy Chryzopolem a Konstantynopolem, łańcuch zamykający żeglugę przez cieśninę Bosfor.
Aż do zajęcia Chalkedonu, na początku XIV wieku, Chryzopol ustępował mu znaczeniem.