Odtąd dywizja składała się z dwóch brygad: strzeleckiej (1 Mandżurski Atamana Siemionowa Pułk Strzelecki, 2 Mandżurski Pułk Strzelecki, batalion jegrów i 1 Lekki Mandżurski Dywizjon Artylerii) oraz konnej (1 Konny Atamana Siemionowa Pułk, 2 Ussuryjski Pułk Kozacki i 1 Konny Mandżurski Dywizjon Artylerii). Dowódcy dywizji podlegały bezpośrednio Mandżurski Oddział Lotniczy, dywizjon inżynierski i Mandżurski Park Artyleryjski. W listopadzie powstał 1 Mandżurski Strzelecki Pułk Artylerii z połączenia dotychczasowych oddziałów artylerii. W grudniu dywizja została przeniesiona do Irkucka. W rejonie miasta toczyła ciężkie walki. 21 marca 1920 r. dywizja została przeformowana w Mandżurską Atamana Siemionowa Brygadę Strzelecką w składzie 1 Mandżurskiego Atamana Siemionowa Pułku Strzeleckiego, 2 Mandżurskiego Pułku Strzeleckiego, 1 Konnego Atamana Siemionowa Dywizjonu, 1 Mandżurskiego Strzeleckiego Pułku Artylerii, Mandżurskiego Dywizjonu Inżynierskiego i kompanii dowódczej. Działała wówczas w rejonie Czyty.