Jerzy Lutowski (ur. 23 czerwca 1918Wg ankiety personalnej członka Związku Literatów Polskich z 1951 roku, por. lub 1923 we Lwowie, zm. 3 stycznia 1985 w Paryżu) – polski prozaik, autor sztuk scenicznych oraz scenarzysta filmowy.
Życiorys W 1938 rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. We wrześniu 1939 walczył jako ochotnik w obronie Lwowa, a następnie służył w szpitalu wojskowym. Od 1941 pracował fizycznie: w warsztatach samochodowych we Lwowie, jako robotnik kolejowy na Dworcu Zachodnim w Warszawie. Po przeniesieniu do Warszawy służył w Armii Krajowej. Brał udział w powstaniu warszawskim, w kompanii sanitarnej Batalionu „Kiliński”. Studia dokończył na Wydziale Lekarskim UMCS (1945–1949). Debiutował na łamach gazety „Rzeczpospolita” (Lublin) jako publicysta. W latach 1957–1963 był kierownikiem artystycznym Wytwórni Filmowej „Czołówka”. Od 1966 był starszym asystentem Akademii Medycznej (Warszawa). Był przewodniczącym Unii Polskich Pisarzy Medyków i wiceprezesem Światowej Unii Pisarzy Lekarzy.