Pomimo dużej autonomii partia przeszła przez szereg rozłamów w latach 30. – w 1931 r. z partii odeszła skrajnie lewicowa część okręgu łódzkiego do DSAP-Linke (Niemiecka Socjalistyczna Partia Pracy w Polsce – Lewica), w 1935 skrajnie prawicowa.
Tuż po zjednoczeniu odnotowano w krótkim czasie kilka dużych sukcesów. W wyborach do rady miasta w Łodzi latem 1927 r. DSAP uzyskało 7 mandatów (16 643 głosów) i było drugą po Polskiej Partii Socjalistycznej siłą. Dla porównania blok burżuazyjnych partii niemieckich w Łodzi uzyskał 3 mandaty. W miastach środkowej Polski do DSAP należało 36 radnych miejskich i 6 członków zarządów miast. W dawnym Śląsku Cieszyńskim w grudniu 1929 r. DSAP otrzymało w wyborach samorządowych razem z PPS około 11 mandatów. Znaczenie niemieckich socjalistów w Bielsku było bardzo duże – drugi wiceburmistrz miasta należał do DSAP. W Katowicach DSAP zdobyło w wyborach samorządowych pod koniec 1929 r. 2 mandaty radnych miejskich.