W Azji homoerotyzm męski ma swoje korzenie w tradycyjnej japońskiej sztuce shunga (erotyka). Ma to wpływ na współczesnych twórców takich jak Tamotsu Yatō (fotografia artystyczna), Sadao Hasegawa (malarstwo) czy Gengoroh Tagame (manga).
Homoerotyzm kobiecy thumb|left|350px|Przykład lesbijskiej erotyki Édouarda-Henriego Avrila. Homoerotyzm kobiet w historii najbardziej widoczny jest w literaturze i poezji: poezja Safony, nowele Christy Winsloe, Sidonie-Gabrielle Colette, Radclyffe Hall, Jane Rule oraz w filmach typu Dziewczęta w mundurkach. Najbardziej współczesne dzieła z motywem homoerotyzmu kobiecego to głównie fotografia artystyczna, a także literatura Patricka Califii i Jeanette Winterson.
Z reguły sztuka homoerotyzmu kobiecego tworzona przez lesbijki odnosiła mniejszy sukces niż ta tworzona przez osoby heteroseksualne i skierowana do heteroseksualnych odbiorców. Na Zachodzie przykładem może być nowela Carmilla, a jeśli chodzi o film, wymienić można Emmanuelle, Zagadkę nieśmiertelności, Showgirls – przede wszystkim zaś pornografię.