Radomir Putnik, cyr. Радомир Путник (ur. 24 stycznia 1847 w Kragujevacu, zm. 17 maja 1917 w Nicei) – serbski vojvoda (marszałek), wieloletni Szef Sztabu Generalnego, dowódca wojsk serbskich podczas wojen bałkańskich, naczelny dowódca wojsk serbskich w czasie I wojny światowej. W 1914 zwyciężył armię austro-węgierską w bitwie nad Kolubarą.
Życiorys Młodość Urodził się jako syn Dimitriego Putnika, nauczyciela w Kragujevacu. Uczęszczał do szkoły artylerii w Belgradzie, którą ukończył w 1863 roku. W późniejszych latach był założycielem Akademii Wojennej w Serbii. W 1879 ożenił się z Ljubicą Bojović, córką kapitana, z którą miał siedmioro dzieci (trzy córki i czterech synów).
Putnik słynął z tego, że był bardzo ascetycznym i introwertycznym mężczyzną, lecz bardzo profesjonalnie i skrupulatnie podchodzącym do swoich obowiązków. Bardzo dużo palił, co w przyszłości miało odbić się na jego stanie zdrowia.