Sezon 2010/11 był sezonem przejściowym, którego celem było wprowadzenie od sezonu 2011/12 Ekstraklasy jako grupy najwyższego szczebla oraz dwóch grup I ligi. Liczba drużyn startująca w ligach centralnych (odtąd: Ekstraklasa, I i II liga) powiększyła się tym samym z 80 (16+64) do 112 drużyn (16+32+64). Odbyło się to kosztem szczebli wojewódzkich i lokalnych (III liga i niższe) – nowe 32 drużyny zostały zaciągnięte z niższych szczebli.
Reforma spotkała się z różnymi opiniami środowiska brydżowego. Głównymi argumentami "przeciw" było: obniżenie poziomu gry w ligach centralnych poprzez wprowadzenie do nich słabszych drużyn z niższych szczebli, a więc i osłabienie prestiżu gry na danych szczeblu niebezpieczeństwo problemów w małych okręgach, które będą miały problemy ze zorganizowaniem szczebla lokalnego ze względu na mniejszą liczbę drużyn
Jako zalety reformy można wymienić: większa liczba ośrodków, w których odbywają się rozgrywki lig centralnych, a co za tym idzie mniejsze koszty dojazdu możliwość gry większej liczby drużyn na tych samych rozkładach rozdań, co pozwala porównywać wyniki uzyskane w różnych częściach Polski
Drużynowi mistrzowie Polski