Królowie judzcy starali się balansować pomiędzy dwiema potęgami, jednak ze zmiennym szczęściem. Król Jozjasz walcząc z Necho II został pokonany pod Megiddo. Egipcjanie, którzy do końca VII w. p.n.e. sprawowali kontrolę nad tą krainą wprowadzili na tron za Joachaza swojego stronnika Jojakima. Chcąc zachować władzę złożył hołd królowi babilońskiemu i w zamian za daninę pozostał na tronie.
Niektórzy współcześni prorocy żydowscy jak Jeremiasz byli nastawieni „probabilońsko” bynajmniej nie z sympatii do Babilonu, lecz z głębokiego przekonania, że taka jest wola Boga.
Jojakim pod wpływem Egiptu i wbrew ostrzeżeniom Jeremiasza zbuntował się przeciwko Babilończykiom, co zakończyło się pierwszym oblężeniem Jerozolimy. Nabuchodonozor II po śmierci Jojakima i wzięciu do niewoli jego syna Jojakina wprowadził na tron Sedecjasza. Stronnictwo egipskie po raz kolejny uzyskało przewagę co zakończyło się buntem drugim oblężeniem i zburzeniem Jerozolimy.
babilońsko-egipskie Kategoria:Starożytny Egipt Kategoria:Babilonia