thumb|Nagrobek Lenhosséka na Cmentarzu Kerepesi w Budapeszcie, autorem rzeźby był Fülöp Elemér Mihály Lenhossék (ur. 28 sierpnia 1863 w Budapeszcie, zm. 26 stycznia 1937 w Budapeszcie) – węgierski lekarz, anatom, histolog.
Życiorys Urodził się w 1863 roku jako syn węgierskiego lekarza i anatoma Józsefa Lenhosséka (1818–1888). Jego siostrzeńcem był Albert Szent-Györgyi (1893–1986). Studiował w Budapeszcie, studia ukończył w 1886 roku. Następnie był asystentem w Instytucie Anatomicznym prowadzonym przez ojca. W 1888 roku habilitował się, w roku 1889 został prosektorem na Uniwersytecie w Bazylei. Od 1891 roku profesor nadzwyczajny anatomii. Od 1893 roku jako prosektor u Köllikera w Würzburgu, a po 1896 roku w Tybindze u Froriepa. Po 1900 roku profesor na Uniwersytecie w Budapeszcie. Zajmował się głównie teorią neuronalną i neuroanatomią. W latach 1905–1922 redaktor naczelny czasopisma lekarskiego „Orvosi Hetilap”. Zmarł w 1937 roku, wspomnienie o nim napisał Károly Schaffer.
W 1893 roku wprowadził do neurohistologii termin „astrocyt”. Dawniej na określenie krótkich wypustek na komórkach zwojowych używano eponimicznego określenia wypustek LenhossékaStedman's Medical Eponyms. Lippincott Williams & Wilkins, 2005 s. 418.