Nikołaj Stiepanowicz Buszmanow, ros. Николай Степанович Бушманов (ur. 3 grudnia 1901 we wsi Olchowsko-Ozierskoje w guberni jekaterynburskiej w Rosji, zm. 11 czerwca 1977 we wsi Juszała w obwodzie swierdłowskim w ZSRR) – radziecki wojskowy (pułkownik), zastępca komendanta szkoły propagandystów ROA, a jednocześnie przywódca konspiracyjnej grupy antyhitlerowskiej podczas II wojny światowej.
W 1912 roku ukończył szkołę cerkiewną. 18 lutego 1918 r. wstąpił do wojsk bolszewickich. Do czerwca tego roku służył w wojenkomacie jako komisarz wojskowy. Następnie został dowódcą plutonu kolejno w samodzielnym oddziale czelabińskim, 5 uralskiej dywizji strzeleckiej i 21 dywizji strzeleckiej. Od lutego 1920 r. pełnił funkcję komisarza politycznego konnej razwiedki 195 pułku strzeleckiego. Od marca do lipca przeszedł kurs strzelecki. Do stycznia 1921 r. dowodził plutonem w 95 kubańskim pułku kawalerii. Walczył na Syberii przeciwko wojskom białych admirała Aleksandra W. Kołczaka, a następnie na Krymie przeciwko wojskom gen. Piotra N. Wrangla. Podczas walk trzy razy był ranny. Następnie szkolił się w szkole dywizyjnej 16 dywizji kawalerii, po czym od czerwca 1921 r. do wiosny 1922 r. ponownie był dowódcą plutonu. Od marca 1922 r. do stycznia 1923 r. przeszedł kurs kawaleryjski w szkole dywizyjnej 2 dywizji kawalerii. Od marca 1923 r.