Po jej okrążeniu i zniszczeniu w rejonie Wiaźmy dostał się 22 października do niewoli niemieckiej. Osadzono go w obozie jenieckim w Wiaźmie i Smoleńsku. 8 maja 1942 r. trafił do stalagu w Fürstenbergu. Tam poinformował Niemców o swoich antystalinowskich poglądach, w związku z czym został skierowany na kursy propagandowe w Wuhlheide. Po ich ukończeniu został wykładowcą. W lutym 1943 r. przeniesiono go do szkoły propagandystów ROA w Dabendorfie. W marcu tego roku w stopniu pułkownika objął funkcję naczelnika szkoły ds. szkoleniowych. Wkrótce powołał konspiracyjną grupę antyhitlerowską nazwaną Berlińskim Komitetem WKP(b). Po przejęciu przez Niemców jednego z listów, napisanych przez członka grupy, jej członkowie zostali w czerwcu aresztowani przez Gestapo. Pułkownik N. S. Buszmanow został osadzony w więzieniu w Berlinie, zaś 3 listopada trafił do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen. W kwietniu 1945 r. został wyzwolony, po czym aresztowali go funkcjonariusze SMIERSZ-a. Po procesie 29 lipca tego roku został skazany na karę 10 lat w łagrach. Po zakończeniu kary od 5 grudnia 1954 r. do 25 października 1955 r. przebywał na zsyłce, a następnie został skierowany do rezerwy w stopniu pułkownika. 1 września 1958 r. został zrehabilitowany.