Okolicznik skutku – rodzaj okolicznika pełniący funkcję podrzędną w grupie orzeczenia (podobnie jak dopełnienie). Zazwyczaj określa czasownik, ale może być również określnikiem przymiotnika lub przysłówka. Tworzy z wyrazem określanym związek na zasadzie przynależności (nigdy nie tworzy związku rządu ani zgody).
Okolicznik skutku oznajmia skutek czynności, stanu, właściwości wyrażonej w składniku określanym. Zawiera treść myślową, która przez mówiącego pojęta jest jako rezultat, wynik treści podstawy. Skutek może być zamierzony lub niezamierzony.
Najczęściej w roli okolicznika skutku występuje:
wyrażenie przyimkowe, np.: Opaliłem się na czerwono. Walczyli do upadłego. Krzyczano aż do ochrypnięcia.
przysłówek, np.: Do końca będę nasłuchiwał i wyczekiwał, do ostatniej minuty życia – nadaremnie. Po cóż było tak długo i bezskutecznie mnie prześladować?
Rozpoznajemy go na podstawie pytań: z jakim skutkiem? z jakim rezultatem?