Tekst Jak większość utworów na płycie, Opowieść zimowa dotyczy poszukiwań duchowych autora. W tym czasie bliski był mu okołochrześcijański gnostycyzm. Jerzy Prokopiuk – jeden z czołowych polskich gnostyków – analizując teksty z płyty Legenda (określonej przez niego jako wrzask świata w warstwie muzycznej i perła poezji gnostyckiej w warstwie tekstowej) zauważa w Opowieści zimowej narodziny nadziei i oczekiwanie na wyzwolenie. Tytuł i tekst nawiązuje do ludowej katolickiej tradycji, według której w noc wigilijną Dnia Św. Łucji (tj. noc z 12 na 13 grudnia) świat jest najbardziej narażony na działanie Szatana i służących mu czarów. Zbieżność dat z terminem wprowadzenia stanu wojennego według Budzyńskiego nadaje utworowi dodatkowego wymiaru, jednak nie jest kluczowa, gdyż dotyczy on spraw ponadpolitycznych. W tekście pojawia się fraza „niech Bestia śpi”, a każda zwrotka kończy się tekstem „W zimową noc niech nie wie nic Zły”, co przypomina strukturę litanii. Jest to rodzaj egzorcyzmu neutralizującego wzrastającą tej nocy moc Szatana, podobnie jak wymienione w tekście trzy bajki. Bajki te, będąc równocześnie tytułem innego utworu z płyty Legenda, mają działać na Złego usypiająco. Motyw trzech bajek symbolizuje trzyczęściową strukturę Władcy Pierścieni J.R.R.