Walter Jones Bellamy (ur. 24 lipca 1939 w New Bern, zm. 2 listopada 2013) – amerykański koszykarz występujący na pozycji środkowego, mistrz olimpijski z Rzymu, członek Koszykarskiej Galerii Sław.
Mierzący 211 cm wzrostu koszykarz studiował na Indiana University, gdzie występował w drużynie uniwersyteckiej Indiana Hoosiers. Do NBA został wybrany z numerem 1 w drafcie w 1961 przez Chicago Packers i w organizacji tej – występującej także pod innymi nazwami – występował do 1965.
Jako debiutant rozegrał najlepszy pod względem statystycznym sezon w całej swojej zawodowej karierze. Notował średnio 31,6 punktu, 19 zbiorek oraz 2,7 asysty, przy skuteczności z gry wynoszącej 51,9%. Jako strzelec zajął drugą pozycję w NBA, w zbiórkach był drugi, natomiast w skuteczności rzutów z gry okazał się najlepszy w całej lidze. Już w trakcie fazy zasadniczej doceniono jego osiągnięcia, zapraszając do udziału w NBA All-Star Game. Po zakończeniu rozgrywek został wybrany jednogłośnie debiutantem roku.
W trakcie całej swojej kariery brał czterokrotnie udział w meczu gwiazd NBA. W późniejszych latach występował także w New York Knicks (1965-1968), Detroit Pistons (1968-1969), Atlanta Hawks (1970-1974) i New Orleans Jazz (1974-1975).