W 1968 obronił pracę doktorską z analitycznej teorii prawa (Filozofia lingwistyczna a jurysprudencja analityczna) na Wydziale Prawa UJ napisaną pod kierunkiem prof. Kazimierza Opałka, zaś w 1972 uzyskał stopień doktora habilitowanego w zakresie teorii prawa (Logiczne problemy wykładni prawa) na tej samej uczelni.
Kariera naukowa 1963–1965, asystent, UJ 1965–1968, starszy asystent, UJ 1968–1974, adiunkt, UJ 1974–1979, docent, UJ 1979–1988, docent, Politechnika Wrocławska 1988–1990, docent, UJ 1990–1992, profesor nadzwyczajny, UJ 1992 – profesor nauk humanistycznych, profesor zwyczajny na UJ profesor zwyczajny w Wyższej Szkole Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie
Działalność polityczna i społeczna Był członkiem PZPR od 1965 r. Opuścił szeregi tej partii po wprowadzeniu stanu wojennego w 1981 r. W latach 1980–1990 był członkiem NSZZ „Solidarność”.
W latach 1983–1985 był wydawcą podziemnej gazetki „Riposta” ukazującej się we Wrocławiu. Z powodu wystąpienia z PZPR nie otrzymywał paszportu w latach 1982–1986 i był objęty zakazem prowadzenia zajęć dydaktycznych na Politechnice Wrocławskiej w latach 1982–1988. W latach 1982–1988 wstrzymano wniosek o nadanie mu tytułu profesora.