W latach 1946–1948 publikował opracowania dotyczące eksperymentów medycznych i pseudomedycznych w niemieckich obozach koncentracyjnych, wydał także rozszerzone wersje swoich wcześniejszych publikacji. W 1946 był świadkiem na procesie norymberskim.

W lutym 1948 roku otrzymał oficjalne zaproszenie do pracy na Uniwersytecie Columbia w charakterze asystenta Salo Barona. Zgodę na wyjazd do Stanów Zjednoczonych uzyskał jesienią tego samego roku z pomocą m.in. Ja’akowa Robinsona. Zamieszkał w Nowym Jorku, oprócz pracy na Uniwersytecie Columbia był także dziekanem Żydowskiego Kolegium Nauczycielskiego, współpracował także z organizacjami takimi jak YIVO i Jad Waszem. Od 1954 roku redagował pierwsze trzy tomy bibliografii Holokaustu, przygotowywanej w ramach wspólnego projektu YIVO i Jad Waszem. Zajmował się także badaniem działalności Judenratów oraz żydowskiego ruchu oporu. Był członkiem jidyszowego i hebrajskiego PEN Clubu oraz .

Zmarł 7 lutego 1960 roku, został pochowany na Cedar Park Cemetery w Paramus.

23 października 2023 roku jego imię otrzymało Centrum Badań Żydowskich Uniwersytetu Łódzkiego.