Robert Allen „Bob” McAdoo (ur. 25 września 1951 w Greensboro) – amerykański koszykarz, występujący na pozycjach skrzydłowego oraz środkowego, późniejszy trener koszykarski, wielokrotny mistrz NBA jako zawodnik, a także asystent głównego trenera.
Mierzący 206 cm wzrostu koszykarz do NBA został wybrany z numerem 2. w drafcie w 1972 przez Buffalo Braves i w tym klubie spędził pięć lat. W pierwszym sezonie gry został wybrany debiutantem roku, w 1975 został MVP całych rozgrywek. W 1977 odszedł do New York Knicks, gdzie grał do 1979, następnie był graczem Boston Celtics (1979), Detroit Pistons (1980-1981) oraz New Jersey Nets (1981). Na dłużej trafił do Los Angeles Lakers (1981-1985) i wywalczył dwa pierścienie mistrzowskie. Karierę w NBA kończył w Philadelphia 76ers w 1986.
Pięć razy brał udział w meczu gwiazd NBA. W latach 1974–1976 trzykrotnie z rzędu był królem strzelców ligi. W sezonach 1973/1974 i 1975/1976 zajął drugie miejsce w głosowaniu na MVP fazy zasadniczej.
W wieku 35 lat wyjechał do Europy, gdzie przez 7 lat występował w lidze włoskiej. Tam także odnosił sukcesy, m.in. dwukrotnie zdobył mistrzostwo Euroligi z Tracerem Mediolan. W 1988 został pierwszym MVP Final Four Euroligi. Karierę skończył w wieku 41 lat.
Od połowy lat 90.