Stefania Łącka (ur. 6 stycznia 1914 w Woli Żelichowskiej, zm. 7 listopada 1946 w Krakowie) – polska redaktorka międzywojennego tygodnika diecezji tarnowskiej „Nasza Sprawa”, nauczycielka, więźniarka obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, nazywana „Aniołem z Auschwitz” oraz służebnica Boża Kościoła katolickiego.
Życiorys Stefania Łącka urodziła się w Woli Żelichowskiej. Była córką Agnieszki i Antoniego Łąckich, małżeństwo posiadało jeszcze dwóch synów. Ojciec brał udział w I wojnie światowej, a zmarł 20 października 1921. Naukę szkolną rozpoczęła Stefcia w dwuklasowej szkole w rodzinnej miejscowości. Do kolejnych klas uczęszczała w Gręboszowie. Od jesieni 1926 uczyła się w Dąbrowie Tarnowskiej, gdzie ukończyła siedmioklasową szkołę powszechną. Następnie w 1928 r. zaczęła uczyć się w I Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim im. Bł. Kingi w Tarnowie. Działała w harcerstwie i Sodalicji Mariańskiej. W latach 1931–1932 prowadziła kronikę hufca żeńskiego (w szkole miał siedzibę), została hufcową sekretarką. Była redaktorką szkolnego miesięcznika Złota Nić. Maturę zdała w 1933.